اسم اعظم خداوند چیست؟

اسم اعظم, خداوند,؛ برای اجابت حاجات و خواسته های بشریت است،شناخت و فرا گیری این علم راه نجات انسانها و رسیدن به همه آرزوهاست.

اسم اعظم, خداوند, چیست؟, "مفهوم زنده بودن در زمان حال" ،و درک آن اسم اعظم, خداوند, است زیرا خداوند, فقط در زمان حال است گذشته و آینده ای برای زمان وجود ندارد هرآنچه در گذشته و آینده است یا مرده است یا متولد نشده و در این اثناء یک نیروی "شر" همیشه در القاء این نکته است که انسان را به گذشته و آینده ببرد زیرا آرامش و همه ی علم ها و خداوند, در ماندن در این لحظه است و تمام شر وبدیها و مکافات در رفتن درگذشته و آینده است.

شناخت زمان و زنده بودن در این لحظه برای هر کسی فراتر از همه شناخت ها و دانش هاست زمان ابتدا و انتها ندارد ، زمان هر آن به وجود می آید و می میرد و خداوند, همیشه در زمان حال است و حی و قیوم است وبی نهایت وبی کران است همه علم ها با شناخت زمان ودرک زنگی وزنده بودن به تسخیر بشر در می آید.

راه رسیدن به شناخت زمان،توانایی خاموش کردن ذهن است و چگونگی خاموش کردن ذهن با تکرار نماز ،فکر نکردن به هیچ چیز و تمرکز کردن به یک چیز به دست می آید.

در قرآن هم اسم اعظم, در سه آیه زیر ذکر شده که کلمه "حی"به معنای زنده بودن است و زندگی ؛در زمان حال است نه در گذشته و آینده و این شیطان است که انسان را به گذشته و آینده می برد. زندگی و زنده بودن وحی و القیوم همان خداوند است:

زندگی در حال است و حال قائم به ذات است .

اشارات قرآنی:

الله لا اله الا هو حی القیوم

آل عمران:الم الله لا اله الا هو الحی قیوم

و عنت الوجوه للحی القیوم

یا صاحب زمان