سیاست زدگی،سطحی گرایی

"تبعات سیاست گِرایی"

بعد از پیروزی انقلاب، مسئولین کشور بیشتر از اینکه قول بدهند عمل می کردند و این رویه حتی در دوران دفاع سخت مقدس حاکم و جاری بود و تا اوایل دهه هفتاد ادامه داشت این روند عملگرا بودن مسئولین روز به روز سال به سال کم رنگ تر شده و متاسفانه در این سالها به اوج خودش رسیده و تبعات آنرا نیز می بینیم ؛
فساد اداری,اختلاس، و....با غلبه روش "سیاست گرایی" رسوخ کرده در عمل و گفتار مسئولین در تخصیص بودجه و عملکرد آنها در فاز عمرانی و... جنبه بده بستون سیاسی به خودش گرفته و مردم به طبع چهره ایی که از عملکرد و گفتار مسئولین می بینند یک نوع عوام فریبی و قولهای سطحی نگر و آمارهای در ظاهر با فراوانی بالا است و در میدان هیچ نمود بیرونی ندارد .
اگر دقت کرده باشید همه مسئولین از نفر اول دولت گرفته تا معاونینش،وزراء و معاونان آنها،استانداران،فرمانداران،بخشداران و حتی دهیاران، روسای ادارات و نمایندگان مجلس در ظاهر با ارائه آمار اشتباه و قول هایی فی المجلس مردم را راضی نگه می دارند ولی در عمل نتیجه چیزی قابل ملموسی برای مردم متصور و قابل مشاهده نیست اینگونه روش فریب دهنده که ناخواسته و خواسته دامن اکثر مسئولین را گرفته و یک روش نانوشته و غیر اخلاقی وارداتی در حوزه سیاست است که بدون اینکه خودشان متوجه بشوند شیوه اهل سیاست غرب در کشور اجراء می کنند در این شیوه نهانی، التهابات و مطالبه گری توده مردم را در کوتاه مدت و بلند مدت می خوابانند ولی مشکلات کماکان باقیست و اینگونه سیاستمداران در واقع مجریان میدانی نظام سرمایه داری هستند که توده مردم را به سوی برده داری نوین می برند بالفاظ شیک،آمار ،قول های مجلسی و رسانه ایی که ابزار سیاستمداران هستند مردم را راضی نگه می دارند و نیت حزب خاص و نظام سرمایه داری سلطه گر را ترویج و القاء می کنند.

در کشور شیخ نشین امارات که این روزها با پولهای هنگفتی که دارد حتی از امنیتی ما را گاها اذیت می کند وقتی برج خلیفه(بلندترین برج جهان) را ساختند بعد از افتتاح آن را تبلیغ کردند هر کار عمرانی که برای مردم خود انجام می دهند شیوه بر اینست که یک سال بعد از افتتاح و اتمام کارها و پروژه ها درباره موفقیت خود تبلیغ می کنند این روند در کشور ما متأسفانه برعکس است از کارهای بزرگی مانند ؛ بزرگراه تهران شمال گرفته که هر دولتی قول اتمامش را داده و نتوسته انجامش بده تا کوچک ترین کارها مثل جاده بخش دلبران و حتی احداث یک سالن ورزشی در یک روستا(مالوجه) با قول و شیوه رایج بوروکراسی(کاغذ بازی اداری) به یک اپیدیمی تبدیل شده و اگر نهادهای حکومتی کوتاهی کنند دامن آنها را نیز فرا خواهد گرفت.
روستای مالوجه با وجود گذشت 40 سال از انقلاب هنوز هم چهره یک روستای محروم را دارد اگر هر فردی برای اولین بار به روستا قدم بگذارد چهره مظلوم روستا را خواهد دید درست است و واقفیم به این امرکه برخی مسئولین کارهای مثبتی را از نظر سخت افزاری،عمرانی برای روستای مالوجه انجان داده اند و اخیرا نیز نفر اول یکی از نهادهای حکومتی و نفر اول بخش دلبران نیز صادقانه در پی حل مشکلات روستای مالوجه هستند ولی با مقایسه روستای مالوجه با روستاهای استان کردستان حتی شهرستان، گویی هیچ مسئولی نظر مساعدی در تخصیص بودجه و محرومیت زدایی برای روستا نداشته و راغب نیست و نگرش منفی آنها نسبت به روستا و برخی ملاحظات باعث اعتراض ضمنی مردم روستای مالوجه شده است مردمان روستای مالوجه هیچ وقت در مقابل انقلاب نایستاده و نخواهد ایستاد و شهدای را نیز تقدیم انقلاب کرده است ولی دلیل این همه تبعیض و بی عدالتی را نمی توانند هضم کنند و قابل درک و فهم نیست...!

join: @malujehnews